Mən sözü sözdən o zaman seçə bildim ki, özüm dəyərli söz söyləyə bildim. Zər qədrini zərgər bildiyi kimi, sənin də dediyin sözü hər kəs anlamayacaq.

Başqalarının işinə o zaman hörmət qoya bildim ki, özüm bir işə yaradım.

Məni sevənlərin qədrini o zaman bildim ki, Özüm sevməyi öyrəndim.

Mənə nifrət edənlərdən o zaman qurtuldum ki, özüm nifrət etməyi dayandırdım. 

İnsanların qüsurlarını o zaman bağışlaya bildim ki, öz içimdəki zəifliklərlə üzləşməyə cəsarət tapdım.

Zamanın dəyərini o zaman anladım ki, itirdiyim anların sadəcə xatirəyə çevrildiyini və heç vaxt geri dönməyəcəyini qəbul etdim.

Və ən nəhayət, azadlığı o zaman tapdım ki, başqalarının mənim haqqımda nə düşündüyü zəncirini qırıb atdım. Sən demə, əsl hüzur elə insanın öz içində, özü ilə barışdığı yerdə başlayırmış.