Mən sözü sözdən o zaman seçə bildim ki, özüm dəyərli söz söyləyə bildim. Zər qədrini zərgər bildiyi kimi, sənin də dediyin sözü hər kəs anlamayacaq.
Başqalarının işinə o zaman hörmət qoya bildim ki, özüm bir işə yaradım.
Məni sevənlərin qədrini o zaman bildim ki, Özüm sevməyi öyrəndim.
Mənə nifrət edənlərdən o zaman qurtuldum ki, özüm nifrət etməyi dayandırdım.
İnsanların qüsurlarını o zaman bağışlaya bildim ki, öz içimdəki zəifliklərlə üzləşməyə cəsarət tapdım.
Zamanın dəyərini o zaman anladım ki, itirdiyim anların sadəcə xatirəyə çevrildiyini və heç vaxt geri dönməyəcəyini qəbul etdim.
Və ən nəhayət, azadlığı o zaman tapdım ki, başqalarının mənim haqqımda nə düşündüyü zəncirini qırıb atdım. Sən demə, əsl hüzur elə insanın öz içində, özü ilə barışdığı yerdə başlayırmış.
Şərhlər (16)