Hər kim ki bağ içrə girər, gülləri seyr eləyərmiş.
Mən qəribin bilməm niyə fikrini yarpaq aparır.
Baxır Adəm balası, göy üzünə, ləzzət alır.
Dikilmiş gözlərim yerə, məni topaq aparır.
Kimi xəstələnir, kimisi qocalıqdan ölür.
Nə müəmmadır, görəsən, məni sapsağ aparır?!
Dünyada olsun gərək üzün üzlərdən də qalın,
Nədir? Görüb əcəl məni üzüyumşaq, aparır?
Ancaq qəribə bir rahatlıq var içimdə mənim
Deyirəm, bəlkə, Allah ruhumu qonaq aparır.
Şərhlər (2)