“Sən gedəndən”…
Sən gedən gündən vaxt durub, zaman durub.
Mən hələ qalmışam sən gedən vaxtda…
Getmisən,
Xatirələrin özün kimi silinməz qalıb…
Sən gedəndən…
Ruhum da məndən küsüb,inciyib.
İndi,
Səni mənə yazan taleyimdənmi,səndənmi inciyim?!
Bu get-gəllər yordu məni,
Sənsizlik yordu məni…
Səssizlik,tənhalıq,hüzn ən yaxın dostlarım…
Belə idim əzəldən?!
Yoxsa sən mi məni dəyişdin?!
Gəzdiyimiz parklar ,küçələr sənsiz,
Xatirələrimiz sənsiz…
Həyatımın rəngarəngliyi məndən qaçaq düşüb,
Rəngləri də özünlə birgə apardın…
Gecələr sirdaşım,sükutun isə mənə hədiyyədir…
Sükutun əbədi,yoxluğun əbədi,sənsizlik əbədi…
Mən ki səni belə bilməzdim.
Gəlişin sevinc oldu,gedişin isə dərd…
Mən səni sənsizliyinlə sevdim…
Bəlkə,
Bəlkə,gələrsən deyə gözlədim.
Sakitliklə,sənsizliklə danışdım.
Mən səni yoxluğunla sevdim…
Səssizliyinlə,
Sükutunla,
Unudulmaz gedişinlə
Sevdim.
Sadəcə sevdim…
Şərhlər (7)