Məni saldı bəlaya, dərdimə dərman etmədi, 

Qəfəsdə qalan qəlbimə o yar fərman etmədi. 

Gözlərim qan-yaş töküb fəğan etdi gündüz-gecə, 

Dözüb yarın zülmünə könlüm bir üsyan etmədi. 

Cəhənnəm atəşində yandırdı qəlbimi o yar, 

Eşqindən yanan qəlbimi suya mehman etmədi. 

Könlünü verib əğyarə biçarə qoydu məni, 

Yalvarıb yaxarsam da o zalım aman etmədi. 

Şəbnəm, sən çox yazırsan vəfasız çıxan aşiqdən, 

Biçarə qaldığını o yar heç güman etmədi...