Bəxtiyar Vahabzadə bioqrafiyası: həyatı, yaradıcılığı, əsərləri və milli düşüncəsi
Bəxtiyar Vahabzadə — XX əsrin ikinci yarısı və XXI əsrin əvvəllərində Azərbaycan ədəbiyyatının ən mühüm nümayəndələrindən biri, Xalq şairi, dramaturq, ədəbiyyatşünas, professor, akademik və ictimai xadimdir. O, xüsusilə Vətən, milli kimlik, ana dili, azadlıq, istiqlal, tarix və insan mənəviyyatı mövzularını poeziyanın əsas problemlərinə çevirərək Azərbaycan ədəbi-ictimai fikrində böyük təsir yaradıb.
Bəxtiyar Mahmud oğlu Vahabzadə 16 avqust 1925-ci ildə Şəkidə anadan olub. 1934-cü ildə ailəsi ilə Bakıya köçüb, orta təhsilini burada davam etdirib. 1942-ci ildə Azərbaycan Dövlət Universitetinin filologiya fakültəsinə daxil olub, 1947-ci ildə universiteti bitirib və aspiranturaya qəbul olunub. 1950-ci ildən universitetdə müəllim kimi çalışmağa başlayıb və uzun illər pedaqoji fəaliyyət göstərib.
O, şair kimi 1940-cı illərdən tanınmağa başlayıb. 1943-cü ildə “Ana və şəkil” şeiri mətbuatda dərc olunub, 1945-ci ildə Yazıçılar İttifaqına üzv qəbul edilib. İlk kitabı “Mənim dostlarım” 1949-cu ildə çap olunub. Sonrakı onilliklərdə onun yaradıcılığı şeir və poemalardan dramaturgiya, ədəbiyyatşünaslıq, publisistika və tərcüməyə qədər genişlənib.
Bəxtiyar Vahabzadə kimdir?
Bəxtiyar Vahabzadə Azərbaycan poeziyasında vətəndaşlıq lirikasının, milli düşüncənin və fəlsəfi poeziyanın ən tanınmış simalarından biridir.
Onun yaradıcılığında şəxsi hisslə ictimai məsuliyyət bir-birindən ayrılmır. Şair sevgi, ölüm, zaman, insan, ailə və mənəvi seçim kimi mövzuları işlədərkən belə, çox vaxt daha geniş bir suala — insan öz xalqı, dili və tarixi qarşısında hansı məsuliyyəti daşıyır? — cavab axtarır.
Azərbaycan Milli Kitabxanasının Vahabzadə haqqında məlumat bazasında onun şair olmaqla yanaşı dramaturq, alim, publisist və ictimai xadim kimi çoxşaxəli fəaliyyəti, əsərlərinin müxtəlif dillərə tərcüməsi və geniş oxucu auditoriyası xüsusi qeyd olunur.
2025-ci ildə Prezidentin imzaladığı sərəncamda da Vahabzadənin Azərbaycan bədii-ictimai fikir tarixindəki rolu, Vətənə, millətə və ana dilinə bağlılığı, milli azadlıq və istiqlal ideallarına münasibəti ayrıca vurğulanıb.
Bəxtiyar Vahabzadənin doğum tarixi və doğum yeri
Bəxtiyar Mahmud oğlu Vahabzadə 16 avqust 1925-ci ildə Şəki şəhərində anadan olub.
Onun uşaqlıq illərinin ilk mərhələsi Şəkidə keçib. 1934-cü ildə ailəsi ilə birlikdə Bakıya köçdükdən sonra bütün sonrakı təhsil və ədəbi həyatının əsas hissəsi paytaxtla bağlanıb.
Şəki onun bioqrafiyasında yalnız doğum yeri kimi deyil, sonrakı yaradıcılığında da yaddaş və mənəvi kök anlayışlarının formalaşdığı məkanlardan biri kimi mühüm yer tutur.
Bəxtiyar Vahabzadənin uşaqlıq və gənclik illəri
Vahabzadənin ailəsi 1934-cü ildə Bakıya köçüb. O, Bakının 136 saylı məktəbində təhsil alıb və burada Azərbaycan ədəbiyyatı ilə daha sıx tanış olub. Milli Kitabxananın xronologiyasında onun 1935-ci ildə komsomol sıralarına qəbul edildiyi də göstərilir; bu detal onun həmin dövrün sovet ictimai mühitində böyüdüyünü göstərir.
Məktəb illərindən ədəbiyyata maraq göstərən Vahabzadə sonradan Azərbaycan Dövlət Universitetinin filologiya fakültəsində təhsil alaraq bu marağı peşəkar ədəbiyyatşünaslıq və yaradıcılıq səviyyəsinə yüksəldib.
Universitet illərində o, Mir Cəlal Paşayevin rəhbərlik etdiyi ədəbiyyat dərnəyinin fəal üzvlərindən biri olub. Bu mühit onun həm şair, həm də tədqiqatçı kimi formalaşmasında mühüm rol oynayıb.
Bəxtiyar Vahabzadənin təhsili
Bəxtiyar Vahabzadə 1942-ci ildə Azərbaycan Dövlət Universitetinin filologiya fakültəsinə daxil olub və 1947-ci ildə oranı bitirib.
Universitetdən sonra aspiranturada təhsilini davam etdirib. 1951-ci ildə “Səməd Vurğunun lirikası” mövzusunda namizədlik dissertasiyası müdafiə edib. 1964-cü ildə isə “Səməd Vurğunun həyat və yaradıcılığı” mövzusunda monoqrafiyasını müdafiə edərək filologiya elmləri doktoru elmi dərəcəsi alıb.
Beləliklə, Vahabzadənin yaradıcılıq fəaliyyəti ilə elmi fəaliyyəti paralel inkişaf edib. O, şair kimi məşhurlaşmaqla yanaşı, Azərbaycan ədəbiyyatının tədqiqində də mühüm rol oynayıb.
Bəxtiyar Vahabzadə müəllim və alim kimi
Vahabzadə 1950-ci ildən Azərbaycan Dövlət Universitetində müəllim kimi fəaliyyət göstərib və uzun illər universitetdə çalışıb.
Milli Kitabxananın bioqrafik məlumatına görə o, universitetdə 40 ildən artıq dərs deyib və 1990-cı ildən təqaüdə çıxıb. O, Azərbaycan ədəbiyyatı tarixinin tədrisi və elmi tədqiqatlarla ardıcıl məşğul olub.
1980-ci ildə Azərbaycan Elmlər Akademiyasının müxbir üzvü seçilib, 2000-ci ildən isə AMEA-nın həqiqi üzvü olub. AMEA-nın 2025-ci ildə yayımladığı materialda onun 2 monoqrafiya, 11 elmi-publisistik kitab və yüzlərlə məqalənin müəllifi olduğu qeyd edilir.
Onun elm sahəsindəki əsas tədqiqat istiqamətlərindən biri Səməd Vurğunun həyatı və yaradıcılığı olub. Lakin elmi maraqları bununla məhdudlaşmayıb; şifahi ədəbi irs, klassik və müasir Azərbaycan ədəbiyyatı da onun tədqiqatlarının mövzusu olub.
Bəxtiyar Vahabzadənin ədəbi fəaliyyətinin başlanğıcı
Vahabzadə bədii yaradıcılığa İkinci Dünya müharibəsi illərində başlayıb.
Onun ilk mətbu şeiri “Ana və şəkil” 1943-cü ildə çap olunub. İki il sonra — 1945-ci ildə — Azərbaycan Yazıçılar İttifaqına üzv qəbul edilib. Həmin dövrdə o, hələ çox gənc idi.
1949-cu ildə ilk şeir kitabı “Mənim dostlarım” nəşr olunub. Milli Kitabxananın məlumatına görə həmin kitabda müharibədə faşizm üzərində qələbə qazanmış xalqın duyğu və düşüncələri əks olunub.
Bu ilk mərhələ onun gələcək yaradıcılığının əsas istiqamətlərindən birini də müəyyənləşdirdi: fərdi hissləri ictimai və tarixi məna ilə birləşdirmək.
Bəxtiyar Vahabzadənin poeziyasının əsas mövzuları
Vahabzadə böyük məhsuldarlıqla yazıb. Onun əsərlərində bir neçə mövzu xətti xüsusi şəkildə fərqlənir:
Vətən və milli kimlik.
Ana dili.
Azərbaycanın tarixi və parçalanması.
Milli azadlıq və istiqlal.
İnsan və mənəviyyat.
Zaman və tarix.
Məhəbbət və ailə.
Vicdan və məsuliyyət.
Şəhidlik və azadlıq.
Onun poetikası çox vaxt lirik-fəlsəfi xarakter daşıyır. Milli Kitabxananın məlumatında Vahabzadə şeirlərinin fəlsəfi məzmunu, obrazların kamilliyi və müasir bədii vasitələri ilə seçildiyi qeyd olunur.
Bəxtiyar Vahabzadə və “Gülüstan” poeması
Bəxtiyar Vahabzadə haqqında danışarkən ən mühüm əsərlərdən biri “Gülüstan” poemasıdır.
Poema 1958–1959-cu illərdə yazılıb. Əsərin mərkəzində Azərbaycan torpaqlarının Rusiya və İran arasında bölünməsinə gətirib çıxaran 1813-cü il Gülüstan müqaviləsinin yaratdığı tarixi faciə dayanır. Milli Kitabxananın xronologiyası 1958-ci ili əsərin yazılması ilə bağlayır; tədqiqat materiallarında isə poema 1959-cu il əsəri kimi də göstərilir.
“Gülüstan” sovet dövründə yazıldığı üçün sırf tarixi mövzu deyil, həm də milli yaddaş və milli kimlik məsələsinə çevrilmişdi.
Poema Azərbaycanın iki yerə parçalanması ideyasını gündəmə gətirərək azadlıq, istiqlal və milli bütövlük düşüncələrinin ədəbi ifadələrindən birinə çevrilib. Sonrakı tədqiqatlarda “Gülüstan” sovet dövrü Azərbaycan dissident ədəbiyyatının mühüm nümunələrindən biri kimi də qiymətləndirilib.
“Gülüstan” poemasının Bəxtiyar Vahabzadə üçün əhəmiyyəti
“Gülüstan” Vahabzadənin yaradıcılığında dönüş nöqtəsi oldu.
Şair tarixi hadisəni sadəcə təsvir etmədi. O, “Azərbaycan nədir?”, “Vətən anlayışı haradan başlayır?”, “Tarixi parçalanmanın insan taleyinə təsiri nədir?” kimi suallar qoydu.
Poema Vahabzadənin sonrakı milli-mənəvi poeziyasının əsas xəttinə çevrilən ideyaların başlanğıc nöqtələrindən biri oldu.
Bu əsərin yaratdığı siyasi-ideoloji narahatlıq səbəbindən Vahabzadəyə təzyiqlər göstərildiyi və onun 1960-cı illərin əvvəllərində universitetdən uzaqlaşdırıldığı haqqında geniş yayılmış məlumatlar var. Milli Kitabxana və digər mənbələr həmin hadisəni “Gülüstan”ın doğurduğu reaksiyalarla əlaqələndirir.
Bəxtiyar Vahabzadə və ana dili
Ana dili Vahabzadə yaradıcılığının ən mühüm mövzularından biridir.
Şair dilə yalnız ünsiyyət vasitəsi kimi deyil, milli yaddaşın, kimliyin və mənəvi varlığın əsas daşıyıcısı kimi yanaşırdı.
Onun dil mövzusundakı şeirlərində dil, Vətən və milli mənsubiyyət bir-birinə bağlanır.
Milli Kitabxananın Vahabzadə haqqında məlumatında onun yaradıcılığının Azərbaycan dilinin poetik imkanlarından məharətlə bəhrələnməsi və ana dili məsələsinə xüsusi diqqəti vurğulanır.
Bu səbəbdən Bəxtiyar Vahabzadənin adı Azərbaycan ədəbiyyatında “ana dili poeziyası” ilə sıx bağlıdır.
Bəxtiyar Vahabzadənin “Şəhidlər” poeması
1990-cı ildə baş verən 20 Yanvar faciəsi Vahabzadənin sonrakı yaradıcılığında xüsusi yer tutdu.
Bu hadisəyə həsr etdiyi “Şəhidlər” poeması onun ən tanınmış əsərlərindən biri oldu.
Poema 20 Yanvar şəhidlərinin taleyini, xalqın etirazını və azadlıq düşüncəsini bədii şəkildə əks etdirir. Milli Kitabxananın tədqiqat materiallarında “Şəhidlər” poemasının 20 Yanvar mövzusunda ən mühüm əsərlərdən biri olduğu və “Gülüstan”da başlayan vətənpərvərlik xəttini davam etdirdiyi qeyd edilir.
Bu əsərdən sonra Bəxtiyar Vahabzadənin adı Azərbaycan milli azadlıq hərəkatının ədəbi simaları arasında daha da möhkəmləndi.
Bəxtiyar Vahabzadə və 20 Yanvar
Vahabzadənin 20 Yanvar mövzusunda yazdıqları yalnız bir poema ilə məhdudlaşmır.
“Şəhidlər” kitabında:
-
“Nə istəyir bu millət?”
-
“Təzadlar içində”
-
“Eşq olsun sizə”
-
“Matəm mərasimi”
-
“Xəcalət”
-
“İlham-Fərizə”
-
“İki gün sonra”
-
“Şəhidlər”
-
“Son”
kimi əsərlər yer alıb.
Bu yaradıcılıq xətti onun poeziyasında milli faciə ilə milli dirənişin paralel şəkildə təsvir olunmasına səbəb olub.
Bəxtiyar Vahabzadənin digər məşhur poemaları
Vahabzadə 20-dən artıq iri həcmli poema yazıb. Milli Kitabxana onun yaradıcılığında müxtəlif dövrlərə aid çoxsaylı poema və şeirlər toplusunun olduğunu göstərir.
Onun məşhur poemaları arasında:
-
“Gülüstan”
-
“Şəhidlər”
-
“İstiqlal”
-
“Muğam”
-
“Dörd yüz on altı”
-
“Şəbi-hicran”
-
“Atılmışlar”
-
“Cəzasız günah”
-
müxtəlif tarixi və fəlsəfi poemalar
xüsusi yer tutur. “İstiqlal” poemasının “Gülüstan”ın ideya xəttini davam etdirən əsərlərdən biri olduğu Milli Kitabxananın nəşrlərində qeyd olunur.
Bəxtiyar Vahabzadə dramaturq kimi
Vahabzadənin yaradıcılığı yalnız şeir və poemalardan ibarət deyil.
O, Azərbaycan dramaturgiyasının da mühüm nümayəndələrindən biri olub.
Onun pyesləri Azərbaycan Dövlət Akademik Milli Dram Teatrında tamaşaya qoyulub. Əsas səhnə əsərlərinə:
-
“Vicdan”
-
“İkinci səs”
-
“Yağışdan sonra”
-
“Yollara iz düşür”
-
“Fəryad”
-
“Hara gedir bu dünya?”
-
“Özümüzü kəsən qılınc”
-
“Cəzasız günah”
-
“Dar ağacı”
-
“Rəqabət”
daxildir.
Onun dramaturgiyasında da əsas mövzular vicdan, tarix, milli yaddaş, mənəvi məsuliyyət və insanın cəmiyyət qarşısındakı öhdəliyidir.
“Vicdan” pyesi
“Vicdan” Vahabzadənin dramaturgiyasında əsas əsərlərdən biridir.
Pyesin mərkəzində insanın mənəvi məsuliyyəti dayanır. Burada vicdan fərdi xüsusiyyət olmaqdan çıxaraq cəmiyyətin mənəvi vəziyyətini müəyyən edən meyara çevrilir.
Cavid və digər fəlsəfi dramaturqlarda olduğu kimi Vahabzadədə də əsas konflikt çox vaxt insanın öz daxilində yaranır.
“Fəryad” pyesi
“Fəryad” Vahabzadənin tarixi-fəlsəfi dramaturgiyasının nümunələrindəndir.
Əsərdə milli yaddaş, tarix, mənəvi parçalanma və insanın öz kimliyi ilə münasibəti araşdırılır. Tədqiqatlarda “Fəryad” əsərinin tarixi və fəlsəfi məzmunu xüsusi vurğulanır.
“Özümüzü kəsən qılınc”
Bu əsərdə Vahabzadə tarixi mövzuya müraciət edir və milli faciələrin yalnız xarici qüvvələrlə deyil, daxili parçalanma ilə də bağlı ola biləcəyini araşdırır.
Pyes Türkiyədə də nəşr olunub və “Göktürklər” alt başlığı ilə təqdim edilib.
Bu əsərin adı belə Vahabzadənin tarixə münasibətinin əsas prinsiplərindən birini ifadə edir: xalqın öz daxilində yaratdığı parçalanma bəzən xarici təhlükədən daha dağıdıcı ola bilər.
Bəxtiyar Vahabzadənin ədəbiyyatşünaslığı
Vahabzadə yalnız bədii yaradıcılıqla məşğul olmayıb.
Onun Səməd Vurğun haqqında iki böyük elmi işi Azərbaycan ədəbiyyatşünaslığında mühüm yer tutur.
1951-ci ildə “Səməd Vurğunun lirikası” mövzusunda namizədlik dissertasiyası, 1964-cü ildə isə “Səməd Vurğunun həyat və yaradıcılığı” mövzusunda doktorluq işi müdafiə edib.
Bu fəaliyyət onun şairliklə alimliyi birləşdirən sənətkar olmasını göstərir.
Bəxtiyar Vahabzadənin publisistikası
Vahabzadənin yaradıcılığında publisistika da böyük yer tutur.
Milli Kitabxananın biblioqrafiyasına görə onun müxtəlif illərdə çoxlu publisistik kitabları və yüzlərlə məqaləsi çap olunub. 2009-cu ildə 12 cildlik “Əsərləri” külliyyatının XI və XII cildlərində publisistika ayrıca toplanıb.
Publisistik yazılarında şair:
-
milli kimlik;
-
Azərbaycan dili;
-
tarix;
-
ədəbiyyat;
-
mənəviyyat;
-
ictimai məsuliyyət;
-
milli azadlıq
kimi məsələlər haqqında düşüncələrini ifadə edib.
Bəxtiyar Vahabzadə ictimai-siyasi xadim kimi
Vahabzadənin fəaliyyəti ədəbiyyatla məhdudlaşmayıb.
Milli Kitabxananın məlumatına görə o, 1980–2000-ci illərdə beş dəfə Azərbaycan Ali Sovetinə deputat seçilib.
Onun ictimai fəaliyyəti xüsusilə milli məsələ, dil və milli azadlıq ideyaları ilə bağlı olub.
1980-ci illərin sonu və 1990-cı illərin əvvəllərində Azərbaycanda milli azadlıq hərəkatı güclənərkən Vahabzadənin poeziyası və ictimai çıxışları geniş ictimai əks-səda doğurub.
Bəxtiyar Vahabzadə və milli istiqlal düşüncəsi
Vahabzadənin milli düşüncəsi bir neçə mərhələdən keçib.
1950-ci illərin sonunda “Gülüstan” ilə tarixi parçalanma problemini gündəmə gətirən şair sonrakı illərdə ana dili, milli yaddaş, tarix və istiqlal mövzularını ardıcıl şəkildə işləyib.
1990-cı illərdə “Şəhidlər”, “İstiqlal” və digər əsərlərində bu ideyalar daha açıq və siyasi məzmunlu şəkildə ifadə olunub.
Bu səbəbdən Vahabzadənin yaradıcılığını yalnız “vətənpərvər poeziya” kimi ümumiləşdirmək kifayət etmir. Onun poeziyasında milli ideyanın tarixi, fəlsəfi və etik əsaslandırılması da var.
Bəxtiyar Vahabzadənin türk dünyası ilə əlaqələri
Vahabzadənin yaradıcılığı Azərbaycanla məhdudlaşmayıb.
Əsərləri türk, rus, ingilis, fransız, alman, fars, polyak, ispan, macar və başqa dillərə tərcümə olunub. Milli Kitabxananın məlumat bazasında onun türk dilində çoxsaylı nəşrləri, həmçinin digər dillərdə kitabları qeyd edilir.
2015-ci ildə TÜRKSOY tərəfindən onun 90 şeirinin türk dillərində nəşri də həyata keçirilib.
Bu, onun poeziyasının türk dünyasındakı təsirini göstərən mühüm göstəricidir.
Bəxtiyar Vahabzadənin tərcümə fəaliyyəti
Vahabzadə dünya poeziyasından da tərcümələr edib.
Öz avtobioqrafik yazılarından birində o, dünya və SSRİ xalqları poeziyasının Azərbaycan dilinə tərcümələri üzərində işlədiyini və 1982-ci ildə “Hər çiçəkdən bir ləçək” adı ilə tərcümələr kitabı çap etdirdiyini bildirir.
Bu fəaliyyət onun yalnız milli poeziya daxilində deyil, dünya ədəbiyyatı ilə dialoqda olan sənətkar olduğunu göstərir.
Bəxtiyar Vahabzadənin əsas kitabları və əsərləri
Vahabzadənin irsi çox genişdir. Milli Kitabxananın biblioqrafik məlumatına görə onun 70-dən artıq şeir kitabı, 2 monoqrafiyası, 11 elmi-publisistik kitabı, 20-dən artıq iri həcmli poeması və yüzlərlə məqaləsi var.
Ən tanınan əsərlərindən bəziləri:
Şeirlər və poemalar
-
“Mənim dostlarım”
-
“Gülüstan”
-
“Şəhidlər”
-
“İstiqlal”
-
“Muğam”
-
“Dörd yüz on altı”
-
“Şəbi-hicran”
-
“Atılmışlar”
-
“Ana dili” mövzusundakı şeirlər
-
“Hər çiçəkdən bir ləçək”
Pyeslər
-
“Vicdan”
-
“İkinci səs”
-
“Yağışdan sonra”
-
“Yollara iz düşür”
-
“Fəryad”
-
“Hara gedir bu dünya?”
-
“Özümüzü kəsən qılınc”
-
“Cəzasız günah”
-
“Dar ağacı”
-
“Rəqabət”
Bu əsərlərin bir hissəsi teatr səhnəsində tamaşaya qoyulub, bir hissəsi isə müxtəlif dillərə tərcümə edilib.
Bəxtiyar Vahabzadənin 12 cildlik əsərləri
Şairin irsinin genişliyini onun 12 cildlik “Əsərləri” külliyyatı da göstərir.
Milli Kitabxananın məlumatlarında 2009-cu ildə nəşr olunan cildlər arasında publisistika, məqalələr, ədəbiyyat və sənət yazıları, pyeslər və müxtəlif janr nümunələri ayrıca təqdim edilir.
Bu külliyyat Bəxtiyar Vahabzadənin yaradıcılığını yalnız “şair” anlayışı ilə məhdudlaşdırmağın düzgün olmadığını göstərir.
Bəxtiyar Vahabzadənin mükafatları və fəxri adları
Bəxtiyar Vahabzadə sovet dövründə və müstəqil Azərbaycan dövründə bir sıra yüksək mükafat və fəxri adlara layiq görülüb.
Milli Kitabxananın bioqrafik materialında onun:
-
1974-cü ildə Əməkdar incəsənət xadimi
-
1975-ci ildə respublika Dövlət Mükafatı laureatı
-
1984-cü ildə SSRİ Dövlət Mükafatı laureatı
-
1985-ci ildə Xalq şairi
adlarına layiq görüldüyü göstərilir.
1995-ci ildə isə Azərbaycan xalqının milli azadlıq uğrunda mübarizəsində xüsusi xidmətlərinə görə “İstiqlal” ordeni ilə təltif olunub.
Bəxtiyar Vahabzadə və “Muğam”
“Muğam” Vahabzadənin tanınan poemalarından biridir.
Əsərdə milli musiqi ilə insanın daxili aləmi, yaddaş və milli ruh arasındakı əlaqə araşdırılır.
“Muğam” poemasının Vahabzadə yaradıcılığının mühüm mərhələlərindən biri olduğu və onun 1976-cı ildə Azərbaycan SSR Dövlət Mükafatına layiq görülməsində əsas əsərlərdən biri olduğu haqqında bioqrafik materiallarda məlumat verilir.
“Bir gəminin yolçusuyuq”
Vahabzadənin kitablarından biri “Bir gəminin yolçusuyuq” adlanır.
Bu kitab 1984-cü ildə SSRİ Dövlət Mükafatına layiq görülüb.
Adın özü də Vahabzadənin yaradıcılığında tez-tez qarşılaşdığımız ümumi insan taleyi, zaman və birlik ideyaları ilə səsləşir.
Bəxtiyar Vahabzadə və ailəsi
Bəxtiyar Vahabzadənin şəxsi həyatı haqqında açıq mənbələrdə onun yaradıcılıq fəaliyyəti qədər geniş sənədləşmiş məlumat yoxdur.
Bu səbəbdən internetdə yayılan bəzi ailə məlumatlarını təsdiqlənmiş bioqrafik fakt kimi təqdim etmək düzgün deyil.
Daha etibarlı mənbələr Vahabzadənin əsasən ailə, müəllimlik, elm və ictimai fəaliyyətini ön plana çıxarır.
SEO məqaləsində də şəxsi həyatın təsdiqsiz təfərrüatlarını artırmaq əvəzinə, onun sənədləşmiş ədəbi və ictimai fəaliyyətinə üstünlük vermək daha doğrudur.
Bəxtiyar Vahabzadə və sovet dövrünün ziddiyyətləri
Vahabzadə sovet sistemi daxilində fəaliyyət göstərmiş, universitetdə işləyib, elmi və ədəbi karyera qurub, dövlət mükafatları alıb.
Eyni zamanda onun yaradıcılığında milli kimlik, milli yaddaş, ana dili və istiqlal mövzuları getdikcə daha qabarıqlaşıb.
Bu ikili vəziyyət onun bioqrafiyasının ən maraqlı tərəflərindən biridir.
O, sovet dövrünün rəsmi ədəbi sisteminin içində fəaliyyət göstərərkən belə, müəyyən əsərlərində həmin sistemin yaratdığı milli və mənəvi problemləri dolayı və simvolik şəkildə ifadə edə bilib.
“Gülüstan” bu baxımdan ən mühüm nümunədir.
Bəxtiyar Vahabzadə və milli azadlıq hərəkatı
1980-ci illərin sonlarında Azərbaycanda milli azadlıq hərəkatı güclənərkən Vahabzadənin əsərləri ictimai məkanın mühüm hissəsinə çevrilib.
Onun əvvəlki illərdə yazdığı milli məzmunlu əsərlər, xüsusilə “Gülüstan”, yeni siyasi şəraitdə fərqli məna qazanaraq geniş oxucu auditoriyasına çatıb.
1990-cı ilin 20 Yanvar faciəsi isə onun yaradıcılığında artıq açıq milli-azadlıq mövqeyinin formalaşmasına səbəb olub. “Şəhidlər” poeması bu mərhələnin ən məşhur bədii nümunəsidir.
Bəxtiyar Vahabzadənin son yaradıcılıq dövrü
1990-cı illərdə Vahabzadənin poeziyasının ictimai-siyasi tonu daha da güclənib.
Bu dövrdə:
-
milli istiqlal;
-
azadlıq;
-
Qarabağ;
-
şəhidlik;
-
tarixi yaddaş;
-
mənəvi məsuliyyət;
-
müstəqil dövlət
mövzuları xüsusi yer tutub.
Milli Kitabxananın 1990–1999-cu illər yaradıcılığını əhatə edən nəşrində “Şəhidlər” və “İstiqlal”ın milli istiqlal mücadiləsi ədəbiyyatının mühüm nümunələri kimi təqdim olunması buna nümunədir.
Bəxtiyar Vahabzadə nə vaxt vəfat edib?
Bəxtiyar Vahabzadə 13 fevral 2009-cu ildə Bakıda, 84 yaşında vəfat edib.
O, Fəxri xiyabanda dəfn olunub. Azərbaycan Milli Kitabxanasının biblioqrafiyasında onun ölüm tarixi, Bakıdakı vəfatı və Fəxri xiyabanda dəfni qeyd olunur.
Bəxtiyar Vahabzadənin ölümü Azərbaycan ədəbiyyatı üçün böyük itki kimi qiymətləndirilib. Onun ölümündən sonra da əsərləri yenidən nəşr olunmağa və tədqiq edilməyə davam edib.
Bəxtiyar Vahabzadənin xatirəsinin əbədiləşdirilməsi
2009-cu ildə Prezident İlham Əliyev onun xatirəsinin əbədiləşdirilməsi haqqında sərəncam imzalayıb.
2015-ci ildə Vahabzadənin 90 illik yubileyinin keçirilməsi ilə bağlı sərəncam verilib.
2025-ci ildə isə Azərbaycan Prezidenti onun 100 illik yubileyinin qeyd olunması haqqında ayrıca sərəncam imzalayıb. Həmin sənəddə Vahabzadənin Azərbaycan ədəbi-ictimai fikir tarixindəki xüsusi yeri və milli düşüncənin formalaşmasına təsiri vurğulanıb.
Bəxtiyar Vahabzadənin 100 illiyi
Bəxtiyar Vahabzadənin anadan olmasının 100 illiyi 2025-ci ildə tamam olub.
21 fevral 2025-ci ildə Prezidentin sərəncamı ilə yubiley tədbirlərinin keçirilməsi qərara alınıb. Sərəncamda onun Xalq şairi, dramaturq, ədəbiyyatşünas, pedaqoq, ictimai xadim və akademik kimi fəaliyyəti xüsusi qeyd edilib.
Bu yubiley onun irsinin yalnız keçmişin ədəbi faktı kimi deyil, müasir Azərbaycan mədəniyyətinin yaşayan hissəsi kimi qiymətləndirildiyini göstərir.
Bəxtiyar Vahabzadənin Azərbaycan ədəbiyyatındakı yeri
Bəxtiyar Vahabzadə XX əsrin ikinci yarısında Azərbaycan poeziyasının istiqamətini müəyyənləşdirən şairlərdən biri olub.
Onun xüsusi rolu üç sahənin birləşməsindədir:
şair — alim — vətəndaş.
O, bir tərəfdən fəlsəfi və lirik poeziya yaradıb, digər tərəfdən Azərbaycan ədəbiyyatını elmi baxımdan tədqiq edib, üçüncü tərəfdən isə ictimai xadim kimi milli məsələlər haqqında mövqe bildirib.
Bu xüsusiyyət onu Azərbaycan ədəbiyyatında özünəməxsus bir şəxsiyyətə çevirib. AMEA və Prezidentin rəsmi materiallarında da onun elmi, pedaqoji və ictimai fəaliyyətinin bədii yaradıcılığı ilə paralel inkişaf etdiyi vurğulanır.
Bəxtiyar Vahabzadənin poeziyasının dili
Vahabzadənin poetik dili geniş oxucu kütləsinə hesablanan, emosional və fəlsəfi yükü birlikdə daşıyan dildir.
O, mürəkkəb ideyaları çox vaxt sadə və yadda qalan poetik konstruksiyalarla ifadə edib.
Onun milli mövzulu şeirlərində müraciət, sual, qarşılaşdırma, simvol və tarixi paralellər geniş istifadə olunur.
Bu xüsusiyyət Vahabzadənin şeirlərini həm ədəbi, həm də ictimai mətnə çevirib.
Bəxtiyar Vahabzadənin dünya görüşü
Vahabzadənin dünyagörüşünün mərkəzində insan və məsuliyyət dayanır.
İnsan:
-
öz keçmişinə,
-
öz dilinə,
-
öz xalqına,
-
öz ailəsinə,
-
öz vicdanına
laqeyd qala bilməz.
Bu prinsip onun poeziyasında müxtəlif formalarda təkrar olunur.
Buna görə də Bəxtiyar Vahabzadənin milli poeziyası yalnız siyasi şüarlarla izah edilə bilməz. Onun milli düşüncəsinin arxasında etik bir tələb dayanır: özün olmaq üçün öz tarixini və öz mənəvi məsuliyyətini dərk etmək.
Bəxtiyar Vahabzadə haqqında 15 maraqlı fakt
1. Bəxtiyar Mahmud oğlu Vahabzadə 16 avqust 1925-ci ildə Şəkidə anadan olub.
2. 1934-cü ildə ailəsi ilə Bakıya köçüb.
3. 1942-ci ildə Azərbaycan Dövlət Universitetinin filologiya fakültəsinə daxil olub.
4. İlk mətbu şeiri “Ana və şəkil” 1943-cü ildə çap olunub.
5. 1945-ci ildə Yazıçılar İttifaqına üzv qəbul olunub.
6. İlk kitabı “Mənim dostlarım” 1949-cu ildə nəşr olunub.
7. 1951-ci ildə Səməd Vurğunun lirikası haqqında namizədlik dissertasiyası müdafiə edib.
8. 1964-cü ildə Səməd Vurğunun həyat və yaradıcılığı haqqında doktorluq işini müdafiə edib.
9. “Gülüstan” poemasını 1950-ci illərin sonunda yazıb.
10. 70-dən artıq şeir kitabının müəllifi olub.
11. 20-dən artıq iri həcmli poema yazıb.
12. Onun pyesləri Azərbaycan Dövlət Akademik Milli Dram Teatrında tamaşaya qoyulub.
13. 1980-ci ildə AMEA-nın müxbir üzvü, 2000-ci ildə həqiqi üzvü seçilib.
14. 1995-ci ildə “İstiqlal” ordeni ilə təltif olunub.
15. 13 fevral 2009-cu ildə Bakıda vəfat edib və Fəxri xiyabanda dəfn olunub.
Bəxtiyar Vahabzadə haqqında tez-tez verilən suallar
Bəxtiyar Vahabzadə kimdir?
Bəxtiyar Vahabzadə Azərbaycanın görkəmli Xalq şairi, dramaturqu, ədəbiyyatşünası, professoru, akademiki və ictimai xadimidir.
Bəxtiyar Vahabzadə nə vaxt anadan olub?
Bəxtiyar Vahabzadə 16 avqust 1925-ci ildə anadan olub.
Bəxtiyar Vahabzadə harada anadan olub?
O, Şəki şəhərində anadan olub.
Bəxtiyar Vahabzadə nə vaxt vəfat edib?
Bəxtiyar Vahabzadə 13 fevral 2009-cu ildə Bakıda vəfat edib.
Bəxtiyar Vahabzadə harada dəfn olunub?
O, Fəxri xiyabanda dəfn olunub.
Bəxtiyar Vahabzadənin ən məşhur əsərləri hansılardır?
Onun ən məşhur əsərləri arasında “Gülüstan”, “Şəhidlər”, “İstiqlal”, “Muğam”, “Vicdan”, “Fəryad”, “Özümüzü kəsən qılınc” və digər şeir, poema və pyeslər var.
“Gülüstan” poemasının mövzusu nədir?
“Gülüstan” Azərbaycan torpaqlarının XIX əsrdə Rusiya və İran arasında bölünməsi ilə bağlı tarixi faciəni və milli parçalanma problemini işləyir.
“Şəhidlər” poemasının mövzusu nədir?
“Şəhidlər” poeması 20 Yanvar faciəsinə, şəhidlərin taleyinə və xalqın azadlıq mübarizəsinə həsr olunub.
Bəxtiyar Vahabzadə alim olub?
Bəli. O, filologiya elmləri doktoru, professor və AMEA-nın akademiki olub.
Bəxtiyar Vahabzadə hansı universitetdə dərs deyib?
O, uzun illər Bakı Dövlət Universitetində çalışıb və burada müəllim, dosent və professor kimi fəaliyyət göstərib.
Bəxtiyar Vahabzadə deputat olub?
Bəli. Milli Kitabxananın məlumatına görə 1980–2000-ci illərdə beş dəfə Azərbaycan Ali Sovetinə deputat seçilib.
Bəxtiyar Vahabzadə hansı ordenlə təltif olunub?
1995-ci ildə milli azadlıq uğrunda xidmətlərinə görə “İstiqlal” ordeni ilə təltif olunub.
Nəticə
Bəxtiyar Vahabzadənin 84 illik ömrü Azərbaycan tarixinin ən mürəkkəb və dəyişkən mərhələlərinin böyük hissəsini əhatə edir.
O, sovet Azərbaycanında yetişdi, sovet ədəbi sisteminin içində fəaliyyət göstərdi, professor və akademik oldu, dövlət mükafatları aldı. Eyni zamanda yaradıcılığında milli yaddaş, ana dili, tarixi bütövlük, azadlıq və istiqlal məsələlərini ardıcıl şəkildə gündəmə gətirdi.
“Gülüstan” poemasında tarixi parçalanmanı, “Şəhidlər”də 20 Yanvar faciəsini, “İstiqlal”da milli müstəqillik düşüncəsini, dram əsərlərində isə vicdanı, tarixi və insan məsuliyyətini araşdırdı.
Bəxtiyar Vahabzadənin fərqi yalnız çox yazmasında deyildi. Onun əsas xüsusiyyəti şəxsi hissi milli yaddaşa, milli yaddaşı isə mənəvi məsuliyyətə çevirə bilməsində idi.
70-dən artıq şeir kitabı, 20-dən artıq iri həcmli poema, çoxsaylı pyes, elmi əsər və publisistik məqalədən ibarət irsi onun Azərbaycan ədəbiyyatının ən məhsuldar simalarından biri olduğunu göstərir.
Bu səbəbdən Bəxtiyar Vahabzadə yalnız XX əsr Azərbaycan şairi deyil; o, ana dilinin, milli düşüncənin, tarixi yaddaşın və istiqlal ideyasının poeziyada ən güclü ifadəçilərindən biri kimi Azərbaycan mədəniyyət tarixində qalır.
Bəxtiyar VahabzadəBəxtiyar Vahabzadə bioqrafiyasıBəxtiyar Vahabzadə həyatıBəxtiyar Vahabzadə kimdirBəxtiyar Vahabzadə əsərləriBəxtiyar Vahabzadə şeirləriBəxtiyar Vahabzadə poemalarıBəxtiyar Vahabzadə GülüstanBəxtiyar Vahabzadə ŞəhidlərBəxtiyar Vahabzadə İstiqlalBəxtiyar Vahabzadə ana diliBəxtiyar Vahabzadə 20 YanvarBəxtiyar Vahabzadə nə vaxt anadan olubBəxtiyar Vahabzadə nə vaxt vəfat edibBəxtiyar Vahabzadə harada doğulubBəxtiyar Vahabzadə mükafatlarıBəxtiyar Vahabzadə pyesləri
Əsas mənbələr
Azərbaycan Milli Kitabxanasının “Azərbaycanın Xalq şairi Bəxtiyar Vahabzadə” elektron məlumat bazası və xronologiyası; “Bəxtiyar Vahabzadə: biblioqrafiya”, 2015; Prezident Kitabxanasının Vahabzadənin seçilmiş əsərləri və həyatı haqqında nəşrləri; AMEA-nın Bəxtiyar Vahabzadənin elmi fəaliyyəti ilə bağlı materialları; Azərbaycan Respublikası Prezidentinin 21 fevral 2025-ci il tarixli 100 illik yubiley sərəncamı.
Şərhlər (4)