SARI GƏLİN

Şıltaq Könül

Şeir insanın öz ürəyi ilə apardığı daxili mübarizədən bəhs edir. Ağıl və məntiq susqunluğu qorumağa çalışsa da, ürək yenidən sevmək, yenidən yanmaq istəyir. Mətn klassik aşıq üslubunda yazılıb, məhəbbəti həm şirin bir aldanış, həm də dini-mənəvi təhlükə kimi təqdim edir.

İbrət

Bu hekayə Ətirə adlı ahıl qadının sığınacaqda öz keçmişi ilə üzləşməsi üzərində qurulub. Əsas xətt budur: o, vaxtilə fiziki məhdudiyyətli babasına və xəstə qızı Səadətə qarşı amansız davranıb, indi isə ömrünün sonunda həmin səhvlərin vicdan əzabı ilə yaşayır. Çərçivə — sığınacaq, gecə növbətçisi Səadət və danışılan həyat hekayəsi — mətni açmaq üçün münasib seçilib.

Kimdir bu ssenarist?

Uşaqlığın son gecəsi

Bu şeir uşaqlığın geri çağırılmasıdır. Burada nostalgiya ümumi sözlərlə yox, konkret xatirələrlə gəlir: cibdən tökülən kişmiş, ağac başındakı gilas, köhnə çən, minarə, taxtadan düzəldilən qılınc. Ona görə də mətn sadəcə “uşaqlığım üçün darıxıram” demir, oxucuya o uşaqlığı göstərir.

Nurzadənin həyatı

Hekayə, "Büllur" qəzetinin müxbiri Fəridənin Sabunçu qəsəbəsindəki qaraçı məhəlləsində fiziki məhdudiyyətli Ahısqa türkü Nurzadə ilə tanış olması və onun evinə qonaq getməsi ilə başlayır. Nurzadə gənc yaşlarından etibarən doğma anası, nənəsi və zalım bacısı Ünzilə tərəfindən fiziki və mənəvi zülmlərə, təhqirlərə məruz qaldığını kədərlə nəql edir.