Qondarma psixologiyanın qurbanları

Əlləri bağlı xatirələr

Soyuq bir otaqda əsir qalan İskəndərin tək sığınacağı uşaqlıq xatirələridir. Bədən işgəncəyə məruz qalır, amma yaddaş onu bir zamanlar qorxusuz, günahsız və azad olduğu günlərə aparır.

Sonra gec olur…

Bəzi qəlblər bir dəfə qırılır və sonra min üzr də onları əvvəlki kimi edə bilmir. Bu yazı gecikmiş peşmanlığın, soyuyan baxışların və insanı içində diri-diri basdıran “sonra”ların hekayəsidir.

"Şam işığında zülmət"

Qaranlığın içində yanmağa çalışan kiçik bir şam kimi, insan da həyatın ağrılarına qarşı öz içindəki son işığı qorumağa çalışır. Bu yazı sönməmək, yorulsa da yaşamaq və zülmətin içində yol tapmaq haqqındadır.

Mən səni yox, səni sevməyi sevdim...

Bəzən insan qarşısındakını deyil, onun içində oyatdığı hissi sevir. Bu şeir təsadüf kimi başlayan, duaya, göz yaşına və sözə çevrilən bir sevdanın ən ağrılı etirafıdır: “Mən səni yox, səni sevməyi sevdim.”

Atamı, yoxsa oğulmu?

Bir qoca illərlə başqalarının övladlarına satdığı zəhərin bir gün öz oğlunun damarlarına çatdığını görür. Bu hekayə haram qazancın, gecikmiş peşmanlığın və insanın öz əli ilə qurduğu tələyə düşməsinin ağır qarşılaşmasıdır.