Bu bölmə Uraqanın qələmə aldığı hekayələrə həsr olunub. Burada həyatın müxtəlif tərəfləri, insan duyğuları və daxili düşüncələr bədii dillə təqdim olunur. Hər hekayə oxucunu fərqli bir dünyaya aparan, düşündürən və hiss etdirən bir anlatımdır.
Hekayə(Blog)
YENİ
Bu hekayə, insanın öz səhvləri ilə üzləşməsindən, bağışlanmanın gücündən və ən qaranlıq anlarda belə ümidin, sevginin insanı yenidən necə işığa çıxara biləcəyindən bəhs edir. Görmə qabiliyyətini itirən Bahar, əslində ilk dəfə məhz bu qaranlıqda həqiqi insanlığı və əsl xoşbəxtliyi görür.
Hekayə(Blog)
YENİ
Baharın qəza xəbəri ailəni dərindən sarsıtsa da, onun sağ qalması hər kəsə yeni bir ümid işığı yandırdı. İllərin ayrılığından sonra ana və qızın yenidən qovuşmaq arzusu, yaşanan bütün acıları geridə qoyaraq onları sevgi ilə bir araya gətirdi. Bu çətin imtahan ailə üzvlərini bir-birinə daha da bağlayaraq, onları xoşbəxt gələcəyə doğru yeni bir addım atmağa vadar etdi.
Hekayə(Blog)
YENİ
Əmrah ailəsinin dağılması və Baharın başına gələnlərlə mübarizə apararkən, qızı Afətin zorakılıq şübhəsi ilə aparıldığı xəstəxanada ağır leykoz xəstəliyindən əziyyət çəkdiyi aşkarlanır. Bu gözlənilməz həqiqət həm ailəni, həm də dövlət qurumlarını bir araya gətirərək, baş verən yanlış anlaşılmaları aradan qaldırmaq üçün xəstəxanada kritik bir görüşə səbəb olur.
Hekayə(Blog)
YENİ
Hekayə, insanın etdiyi günahların və vicdanın məhkəməsinin, qanuni cəzalardan daha ağır bir yük olduğunu təsirli bir dramla oxucuya çatdırır.
Bloq / Hekayə(Blog) / Məqalə(Blog)
YENİ
Anar Oğuzun Cırtdan nağılına etdiyi tənqidi təhlili oxudum. Sonra düşündüm: Bəs bizə əsrlərdir qəhrəmanlıq dastanı kimi sırınan bu hekayənin arxasında gizlənən çılpaq və absurd reallıq nədən ibarət idi? Hamımızın əzbər bildiyi bu məşhur nağılın satirik adaptasiyası, köhnə mifin müasir məişət və cəmiyyət qanunları ilə sökülüb yenidən yığılmasıdır. Təsəvvür edək ki, Cırtdan min illər sonra dillənib bütün sirləri, o cümlədən ən böyük sirrini bizə açır...
Bloq / Hekayə(Blog)
YENİ
Bir çəyirtkənin dilindən danışılan bu satirik mətn faciə, qorxaqlıq, “namus” ritorikası və cəmiyyətin riyakarlığı haqqında acı bir alleqoriyadır. İnsan üçün oyun olan şeyin başqa bir canlı üçün necə fəlakətə çevrildiyini göstərir.