Güzgüyə baxıram, mən deyiləm bu,
Gözümdə yadlaşan, baxış qocalıb.
İçimdə arzular, susubdur yəqin,
Üstümə ələnən, yağış qocalıb.
İllər əlimizdən, tutub apardı,
O şən günlərimiz, uzaqda qaldı.
Ürək bir vaxtlar, nə bəxtiyardı,
İndi tənha qaldı, sazaqda qaldı.
Dizimdə təpər yox, gözümdə nur yox,
Hər addım keçmişə çəkir adamı.
Daha sevinməyə zərrə qürur yox,
Dərd sanki söndürür yanan şamımı.
Gənclik pəncərədən, baxıb əl edir,
Mən isə qaranlıq, küncdə qalmışam.
Ömür bir vəfasız qatar tək gedir,
Mən isə boş qalan, stansiyadayam.
Şərhlər (6)