Şeir duyğuların və düşüncələrin sözlə can tapdığı bədii ifadə formasıdır. Bu bölmə sizlərdən gələn şeirlərə həsr olunub. Oxucuların öz hisslərini, yaşadıqlarını və düşüncələrini şeir vasitəsilə paylaşa bilməsi üçün yaradılıb.
Sizdən Gələnlər / Şeir
YENİ
Gecənin sakitliyində tək qalan bir ürək var: kölgəsi ilə danışır, ay işığında ilişib qalan ümidinə baxır. Tənhalıq burada tam qaranlıq deyil; içində hələ də sönməyən kiçik bir inam və möcüzəyə çevrilə biləcək bir gülüş yaşayır.
Sizdən Gələnlər / Şeir
YENİ
Gedən adam bəzən özü ilə yalnız xatirələri yox, rəngləri, səsləri və insanın əvvəlki halını da aparır. Bu misralarda sevgi artıq qovuşmaq deyil, səssizliklə danışmaq, yoxluğa öyrəşmək və gedəni onun gedişi ilə sevməkdir.
Sizdən Gələnlər / Şeir
YENİ
Yuxuda anası ilə üz-üzə qalan bir oğul var: ana soyuqdan, daş döşəkdən, ağır yorğandan danışır; oğul isə onun susqun gözlərinə yalvarır. Şeir ana itkisini yuxu, həsrət və yarımçıq qalan sözlər üzərindən ifadə edir.
Sizdən Gələnlər / Şeir
YENİ
Yaşıl dona bürünən çöllər, torpağın qəlbinə süzülən yağış və içində üşüyən bir sevgi… “Yaz yağışı” baharın istiliyini yox, xatirənin, həsrətin və oyanmayan bəxtin soyuğunu gətirir.
Sizdən Gələnlər / Şeir
YENİ
Bağa girən güllərə baxır, göyə baxan ləzzət alır, amma bu misraların adamını yarpaq, torpaq və əcəl özünə çəkir. Ölüm burada qorxu kimi yox, qəribə bir sakitliklə gəlir; sonda isə ruhun Allah dərgahına “qonaq” aparılması fikri şeirə yumşaq və mənalı bir final verir.
Sizdən Gələnlər / Şeir
YENİ
Bir insan öz günahı ilə Allahın mərhəməti arasında dayanıb: bir əlində savab, bir əlində günah, içində isə nəfəs-nəfəsə gedən nəfs savaşı. Bu misralar dua, peşmanlıq və ilahi qəzəb qorxusunun iç-içə keçdiyi ruh halını göstərir.