Kəpənək
Kəpənək
YENİ
Bu kitabı yazdıqca anladım ki, bir kəpənəyə malik olmaq üçün onu qovalamağa zaman xərcləməməlisən. Öz bağçanı gözəlləşdirməlisən, ora gözəl güllər əkməlisən. Onda kəpənəklər bağçana özləri təşrif buyuracaqlar... Sən səbr etdikcə həyatındakı qurdların soxulcan yox, tırtıl olduğunu və vaxtı gələndə kəpənəyə çevrildiyini görəcəksən.
Kəpənək
YENİ
Yoxluq səni incitməz, çünki heç vaxt var olmamış bir şeyin sənə nə gətirəcəyini bilməzsən... Boşluq səni tanıyan birinin artıq sənin həyatında olmadığını bilməkdir – bu, sadəcə itki deyil, həm də mövcud olmuş bir sevginin izidir.
Kəpənək
YENİ
Kəpənək təkcə uçmurdu, o, həm də davam edirdi. Ağrıya rəğmən, qorxuya rəğmən, içində getdikcə zəifləyən bir işığa tutunaraq yol alırdı... Uçmaq artıq azadlıq deyil, yaşamağın son cəhdiydi.
Kəpənək
YENİ
Kəpənək bu mübarizəsində öz azadlığını axtarır, mənsə öz sevgimi azad etməyə çalışıram. Amma hər dəfə onu buraxmaq fikri ilə üzləşəndə içimdə bir parçamı itirirəm.
Kəpənək
YENİ
Bəlkə də, bu kəpənək mənəm. Mən də Eminin yoxluğunda onun sevgisinə çırpılıram, amma bəzən anlamıram ki, sevgi yalnızca mübarizə deyil. Sevgi bəzən azad buraxmağı bacarmaqdır. Əgər onu həbs eləsən, canlılığını itirər. Əgər azad buraxsan, həqiqi dəyərini tapar.
Kəpənək
YENİ
Bəzən insanlar güzgüyə baxır, özlərini görmək üçün. Amma həqiqi güzgü sevdiyin insandır. Ona baxanda özünü başqasının gözündə necə göründüyünü anlayırsan.